فرشته آسمانی

parmid — Sun, 26 Apr 2009 12:15:18 GMT

خلوط خیال

parmid — Sun, 26 Apr 2009 12:09:18 GMT

تو خوبی، خوبتر از تمام فصلهای عاشقی. تو مهربانی، مهربان تر از

نسیمی که به وقت تنهایی هم آواز دلتنگی ام بود. تو عزیزی، عزیز تر

از هوایی که هر لحظه مهمان وجودم می شود.

عاشقانه می پرستمت و ای کاش هرگز پناه دستهایت را از وجودم

نگیری..."

یه سبد اقاقیا تقدیم به تو که عطر حضورت را به من هدیه کردی.

parmid — Sun, 26 Apr 2009 12:06:01 GMT

نالد و سوزد و افروزد و خاموش شود

هر که چون شمع بخندد به شب تار کسی .

بی گمان دست بر آغوش نگارش ببرند

هر که یک بوسه ستاند ز لب یار کسی .

قاصدک

parmid — Mon, 25 Jun 2007 17:47:18 GMT

قاصدک هان : چه خبر آوردی ؟

از کجا : وز که خبر آوردی ؟

خوش خبر باشی : اما : اما

گرد بام و در من بی ثمر میگردی .

انتظار خبری نیست مرا

نه ز یاری نه ز دیارو ـ دیاری :

برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کسی :

برو آنجا که تو را منتظرند .

قاصدک ! در دل من همه کورند و کرند .

دست بردار از این در و طن خویش غریب

قاصدک تجربه های همه تلخ : با دلم می گوید

که دروغی تو : دروغ : که فریبی تو : فریب .

قاصدک ! هان : ولی... آخر ...ایوای !

راستی آیا رفتی با باد ؟

راستی آیا جایی خبری هست هنوز ؟

مانده خاکستر گرمی : جایی ؟

در اجاقی ـ طمع شعله نمیبندم ـ خردک شری هست هنوز .

parmid — Sun, 15 Oct 2006 08:34:18 GMT

پيوسته دلم در التهاب است ... نمي دانم تا كجا ... تا به كي .... اين جسم خسته بايد چنين شيدا

باشد ... مجنون بي ليلا ... ليلاي بي مجنون ! ...نمي دانم روح من در كدام ديار ... در آغوش

كدام خنده بي پايان ... در كدام سرزمين آرام خواهد گرفت ؟ نمي دانم سرگرداني روح من به

برزخي طولاني شبيه است كه مرا با افسون مرگ هماغوش كرده است .... خداي من چنين

واله ... چنين پريشان .... اسير چيستم من ؟

parmid — Tue, 13 Jun 2006 15:55:18 GMT

پيش از آنکه واپسين نفس را برآرم

پيش از آنکه پرده فرو افتد

پيش از پژمردن آخرين گل

بر آنم زندگي کنم

برآنم که عشق بورزم

بر آنم که باشم در اين جهان ظلماني

در اين روزگار سرشار از فجايع

در اين دنياي پر از کينه

مست کساني که نيازمند منن

کساني که نيازمندشانم

کساني که ستايش انگيزند

تا دريابم تا شگفتي کنم تا بازشناسم که ام!

که ميتوانم باشم

که مي خواهم باشم

درسفرم به سوی تو

به سوی خود

به سوی خدا

دوستی

parmid — Wed, 30 Nov 2005 10:48:18 GMT

دوستي علف هرزه نباشد که برويد در خاک

دوستي( مي) نباشد که بريزيم در جام

کاش ميدانستي

دل بستن و کندن از اين بند نباشد آسان

دست من در طلب دخترکي است

که خطا ناکرده پشيمان باشد

دوستي خنده اجباري نيست

دوستي رقص صنوبرها نيست

و دل من آگاهست

و زمين سخت به خود مي لرزيد

باد بر شاخ درختان ميگفت:

با وفا همنفسي پيدا نيست !...

هر که در گوش دلم زمزمه اي سر ميداد

عشقشان عشق خياباني بود................

دوستي اشک يتيمي است که از ريشه جان مي آيد

دوستي عطرا قاقي ها نيست

چشم من خيره به ايوان بلند ابرهاست

من به دنبال تو ميگردم اي دوست

تو پيام آور شادي هايي

دوستي شايد بوسه مادر باشد وقت جان کندن طفل

دوستي شايد غم دريا باشد وقت افتادن ماهي در دام

من به دنبال تو ميگردم اي دوست

کاش مي دانستي ,کاش ميفهميدي

و به گوش همه ميگفتي تو

دوستي ما عشق ما

عشق خياباني نيست

parmid — Wed, 16 Nov 2005 09:24:43 GMT

Pot your problems in god hands

مشکلات را به خدا واگذاریم

Although is sometimes seems to us

هرچند گاهی چنین می نماید

Our prayers have not been heard

که دعاهایمان ناشنیده مانده اند

God always knows our every need

اما خدای مهربان تمام نیازهایمان را در می یابد

Without a single word

بی هیچ کلامی

And he well not for sake us

و تنهایمان فرو نمی گذارد

Even though the way is steep

اگر چه زندگی پر افت و خیز باشد

For always he is near to us

چرا که او همواره با ماست

A tender watch to keep

و به نگاهی مهرآمیز نگهدار ما.

parmid — Mon, 14 Nov 2005 17:27:18 GMT

ای نگاهت نخی از مخمل و ابریشم چند وقتیست که هر شب به تو می اندیشم.

آری به همان نقطه دور به همان سبز سمیمی به همان باغ بلور به همان زل زدن از فاصله دور

به همان یعنی آن شیوه فهماندن منظور.

شبهایی چند شبیست آفت جانم شده است اسم کسی ورد زبانم شده است.

در من انگار کسی در پی انکار من است یک نفر مثل خودم آشق دیدار من است.

یک نفر ساده چنان ساده که ازساده گیش می توان یک شبه پی برد به دلدادگیش.

یک نفر سبز چنان سبز که از سرسبزیش می توان پل زد از احساس خدا تا دل خویش.

شبهایی چند شبیست آفت جانم شده است اول اسم کسی ورد زبانم شده است.

هتم دارم که تویی آن شبه آیینه پوش.

آشقی جرم قشنگیست به انکار مکنش.

گریه

parmid — Fri, 11 Nov 2005 07:33:18 GMT

وقتي گريه كردم گفتند بچه اي ! وقتي خنديدم گفتند ديونه اي! وقتي جدي بودم گفتند مغروري !

وقتي شوخي كردم گفتند سنگين باش! وقتي سنگين بودم گفتند افسرده اي! وقتي حرف زدم گفتند

پــــرحرفي ! وقتي ساكت شـدم گفتنـد عاشقي! گريه شايد زبان ضعف باشد ،شايد خيلي كودكانه،

شايد بي غرور، اما هرگاه گونه هايم خيس ميشود مي دانم نه ضعيفم، نه يك كودك. مي دانم پر از

احساسم