| تبليغات | X |
 |
 |
|
| وقتی ع - ش - ق میاد هیچکس نمیبینه اما وقتی میره همه میبینن |
|
دوستي علف هرزه نباشد که برويد در خاک دوستي( مي) نباشد که بريزيم در جام کاش ميدانستي دل بستن و کندن از اين بند نباشد آسان دست من در طلب دخترکي است که خطا ناکرده پشيمان باشد دوستي خنده اجباري نيست دوستي رقص صنوبرها نيست و دل من آگاهست و زمين سخت به خود مي لرزيد باد بر شاخ درختان ميگفت: با وفا همنفسي پيدا نيست !... هر که در گوش دلم زمزمه اي سر ميداد عشقشان عشق خياباني بود................ دوستي اشک يتيمي است که از ريشه جان مي آيد دوستي عطرا قاقي ها نيست چشم من خيره به ايوان بلند ابرهاست من به دنبال تو ميگردم اي دوست تو پيام آور شادي هايي دوستي شايد بوسه مادر باشد وقت جان کندن طفل دوستي شايد غم دريا باشد وقت افتادن ماهي در دام من به دنبال تو ميگردم اي دوست کاش مي دانستي ,کاش ميفهميدي و به گوش همه ميگفتي تو دوستي ما عشق ما عشق خياباني نيست |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 9 آذر1384ساعت 2:19 بعد از ظهر توسط اکبر شیری |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
تا که بودیم نبودیم کسی
کشت ما را غم بی همنفسی تا که رفتیم همه یار شدند خفته ایم و همه بیدار شدند قدر آینه بدانید چو هست نه در آن وقت که اقبال شکست |
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1388 تیر 1386 مهر 1385 خرداد 1385 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 |
|
RSS
|