 |
 |
|
| وقتی ع - ش - ق میاد هیچکس نمیبینه اما وقتی میره همه میبینن |
|
نالد و سوزد و افروزد و خاموش شود
هر که چون شمع بخندد به شب تار کسی . بی گمان دست بر آغوش نگارش ببرند هر که یک بوسه ستاند ز لب یار کسی . |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 6 اردیبهشت1388ساعت 3:36 بعد از ظهر توسط اکبر شیری |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
تا که بودیم نبودیم کسی
کشت ما را غم بی همنفسی تا که رفتیم همه یار شدند خفته ایم و همه بیدار شدند قدر آینه بدانید چو هست نه در آن وقت که اقبال شکست |
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1388 تیر 1386 مهر 1385 خرداد 1385 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 |
|
RSS
|