نسیمی که به وقت تنهایی هم آواز دلتنگی ام بود. تو عزیزی، عزیز تر

از هوایی که هر لحظه مهمان وجودم می شود.

عاشقانه می پرستمت و ای کاش هرگز پناه دستهایت را از وجودم

نگیری..."

یه سبد اقاقیا تقدیم به تو که عطر حضورت را به من هدیه کردی.

                               هر که چون شمع بخندد به شب تار کسی .

بی گمان دست بر آغوش نگارش ببرند

                                 هر که یک بوسه ستاند ز لب یار کسی .

قاصدک هان : چه خبر آوردی ؟

از کجا : وز که خبر آوردی ؟

خوش خبر باشی : اما : اما

گرد بام و در من بی ثمر میگردی .

انتظار خبری نیست مرا

نه ز یاری نه ز دیارو ـ دیاری :

برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کسی :

برو آنجا که تو را منتظرند .

قاصدک !  در دل من همه کورند و کرند .

دست بردار از این در و طن خویش غریب

قاصدک تجربه های همه تلخ : با دلم می گوید

 که دروغی تو : دروغ : که فریبی تو : فریب .

قاصدک ! هان : ولی... آخر ...ایوای !

راستی آیا رفتی با باد ؟

راستی آیا جایی خبری هست هنوز ؟

مانده خاکستر گرمی : جایی ؟

در اجاقی ـ طمع شعله نمیبندم ـ خردک شری هست هنوز . 

باشد ... مجنون بي ليلا ... ليلاي بي مجنون ! ...نمي دانم روح من در كدام ديار ... در آغوش

كدام خنده بي پايان ... در كدام سرزمين آرام خواهد گرفت ؟ نمي دانم سرگرداني روح من به

برزخي طولاني شبيه است كه مرا با افسون مرگ هماغوش كرده است .... خداي من چنين

واله ... چنين پريشان .... اسير چيستم من ؟

پيش از آنکه واپسين نفس را برآرم

پيش از آنکه پرده فرو افتد

پيش از پژمردن آخرين گل

بر آنم زندگي کنم

برآنم که عشق بورزم

بر آنم که باشم در اين جهان ظلماني

در اين روزگار سرشار از فجايع

در اين دنياي پر از کينه

مست کساني که نيازمند منن

کساني که نيازمندشانم

کساني که ستايش انگيزند

تا دريابم تا شگفتي کنم تا بازشناسم که ام!

که ميتوانم باشم

که مي خواهم باشم

درسفرم به سوی تو

به سوی خود

به سوی خدا

  دوستي علف هرزه نباشد که برويد در خاک

دوستي( مي) نباشد که بريزيم در جام

کاش ميدانستي

دل بستن و کندن از اين بند نباشد آسان

دست من در طلب دخترکي است

که خطا ناکرده پشيمان باشد

دوستي خنده اجباري نيست

دوستي رقص صنوبرها نيست

و دل من آگاهست

و زمين سخت به خود مي لرزيد

باد بر شاخ درختان ميگفت:

با وفا همنفسي پيدا نيست !...

هر که در گوش دلم زمزمه اي سر ميداد

عشقشان عشق خياباني بود................

دوستي اشک يتيمي است که از ريشه جان مي آيد

دوستي عطرا قاقي ها نيست

چشم من خيره به ايوان بلند ابرهاست

من به دنبال تو ميگردم اي دوست

تو پيام آور شادي هايي

دوستي شايد بوسه مادر باشد وقت جان کندن طفل

دوستي شايد غم دريا باشد وقت افتادن ماهي در دام

من به دنبال تو ميگردم اي دوست

کاش مي دانستي ,کاش ميفهميدي

و به گوش همه ميگفتي تو

دوستي ما عشق ما

عشق خياباني نيست

Although is sometimes seems to us

Our prayers have not been heard

God always knows our every need

Without a single word

And he well not for sake us

Even though the way is steep

For always he is near to us

A tender watch to keep

و به نگاهی مهرآمیز نگهدار ما.

آشقی جرم قشنگیست به انکار مکنش.

وقتي شوخي كردم گفتند سنگين باش! وقتي سنگين بودم گفتند افسرده اي! وقتي حرف زدم گفتند

پــــرحرفي ! وقتي ساكت شـدم گفتنـد عاشقي! گريه شايد زبان ضعف باشد ،شايد خيلي كودكانه،

شايد بي غرور، اما هرگاه گونه هايم خيس ميشود مي دانم نه ضعيفم، نه يك كودك. مي دانم پر از

احساسم

هیچ گاه نگوییم خدایا مشکل من بزرگ است ، بگوییم ای مشکل خدای من بزرگ است .

 که در هر حال به بنده اش کمک می کند .

بیاموزیم که هیچ روزی با ارزش تر از امروز نیست .

بیاموزیم که خطاهای دیگران را مانند خطاهای خودمان تحمل کنیم.

بیاموزیم که گنجی که ارزش جستجو دارد هدف است.

بیاموزیم که آنچه را امروز داریم شاید آرزوهای فردایمان باشد .

بیاموزیم که بر زمان مسلط باشیم ،نه زیر فرمان زمان .

بیاموزیم که نگوییم ای کاش این کار را انجام نمی دادیم بلکه بگوییم سعی میکنم بار دیگر این کار

را به انجام  دهم .  

خداوندا آرامشی عطا فرما تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم .

شهامتی تا تغییر دهم آنچه را که می توانم .

و دانشی  تفاوت این دو را بدانم .

هرچي غروبه وقتي سايهء اسمت روي لبهام خونه داره وقتي که زخم نفسهام بي تو مرهمي

نداره توبگوغيرتوکسي هست منو تنها نذاره؟ کسي هست که اگه رفتي واسه من بشه ستاره؟

راستي کي توبرمي گردي تاکه بغض من بميره؟ کي ميايي که مرغ شادي تو نگاهم پر بگيره

يه تبسم ازنگاهت واسه من تموم دنياست وقتي چشماتو مي بندي زندگي واسم معماست بيا که

هُرم نفسهات براي من نفس بياره